Omdat er tussen het moment van het aannemen van het beroep naar De Bilt en onze komst naar De Bilt begin februari nogal wat tijd zit, lijkt het mij goed om af en toe wat ervaringen te delen.

Tijdens de periode van het beroep hebben we via vele kaarten en brieven (bedankt!), maar zeker door de gemeenteavond en de dienst op zondagavond intensief kennisgemaakt met de gemeente. Nu lijkt het misschien wel alsof we weer wat meer op een afstand staan. Dat is echter maar schijn, want we zijn ondertussen al weer drie keer in de Bilt geweest. Drie keer om vooral kennis te maken met De Bilt als onze nieuwe woonplaats. Ik moet eerlijk zeggen dat dit de eerste en ook nog de tweede keer best moest wennen. We zijn de drukte en ook de rommeligheid van Amsterdam gewend en in verhouding daarmee doet De Bilt erg rustig aan. Op zich heerlijk natuurlijk, maar we zijn na twaalf jaar Amsterdam ook wel vertrouwd aan de dynamiek van een drukke stad.

Het enige wat wel heel vertrouwd overkomt is de enorme hoeveelheid wegen rond de Bilt. We kunnen elke keer wel weer via een andere route naar De Bilt rijden. Dat is met alle files soms ook nog wel handig ook.
De derde keer zijn we met onze kinderen naar De Bilt gegaan en dat gaf ineens een hele andere blik. Het leven, maar ook de dingen, zien er door de ogen van een kind toch anders uit. Na het enthousiasme over de piano die was achtergebleven in de woonkamer, was alles gericht op hun ‘eigen’ slaapkamer. Tot nu toe hebben de oudste twee altijd op één kamer geslapen, nu krijgen ze ineens een aparte slaapkamer. Ook al kun je in deze tijd van het jaar je wel afvragen of een kinderhand zo snel gevuld is, in dit geval leek het er bijzonder veel op. Zowel Naomi als Benjamin, want Anne-Maartje laat zich nog niet uit over wat zij van haar nieuwe kamer vindt, waren heel erg tevreden over hun nieuwe plek.
Dat zijn wij zelf trouwens ook wel. Het lijkt ons een heerlijke plek om te wonen, wat onze buren al volmondig bevestigden.
Wat ook helpt is dat elke keer dat wij komen het huis alweer iets verder is aangepakt. Er wordt hard gewerkt!
Toen we afgelopen zaterdag uit De Bilt wegreden, zei Naomi, “Ik zou wel meteen willen verhuizen”. Benjamin knikte instemmend ….

In de komende tijd zal onze aankomend predikant met enige regelmaat via deze site wat vertellen over hoe de familie Codée op weg is naar De Bilt.